terug naar overzicht

Kunnen wij dit (niet) aan vrijwilligers overlaten?

Judith Loffeld
Judith Loffeld Sociaal makelaar

Vorige week was ik bij een studiemiddag waar de conclusies werden gepresenteerd aangaande een onderzoek met het thema: “Kunnen wij dit (niet) aan vrijwilligers overlaten?”

Daarbij kwam de conclusie dat het beheer van publieke ruimtes niet overgelaten kan worden aan vrijwilligers. Professionals, zo concludeerde de onderzoekers, zijn nodig voor continuïteit, conflictbeheersing, voorkomen van uitsluiting en organisatie en financiën.

Wat betekend dit? Dat speeltuinen zoals de Zandloper en De Boog niet zelfstandig kunnen zijn? Dat DOENJA altijd nodig is in het beheer van publieke ruimtes? Mijn ervaring is toch anders. In de Zandloper zijn bewoners heel goed in staat om bovenstaande te bereiken. En met hart en ziel zetten zij zich op een constructieve manier in voor de speeltuin. Is het op een professionele manier zoals DOENJA dat zou doen? Nee, het is op een vrijwilligers manier. Is dat een probleem? Nee absoluut niet.

Het is juist een voordeel want deze bewoners staan midden in de wijk. Zij kennen de volwassenen en kinderen in de wijk bij hun voornaam en “verdwijnen” niet uit de wijk na sluitingstijd. Met elkaar maak je zo een wijk waarin het prettig is om te wonen, waar men oog en hart hebben voor elkaar.

Even dacht ik dat ik de enige in de zaal met deze mening was, tot er een workshop plaatsvond waarin werd aangekondigd dat er een nota klaar ligt waarin bewoners recht hebben op burgerrechten en ook rechten hebben op vrijgekomen vastgoed/plekken in de buurt. Dit naast het feit dat bewoners al mee mogen doen met aanbestedingen.

Blij was ik met deze stappen dat de politiek aan het nemen is, totdat er van uit de zaal bezwaren kwamen. Kunnen bewoners dit wel, kunnen bewoners dit wel uit achterstandswijken…..zij hebben de mogelijkheden niet……..dit gaat nooit lukken….

Het was duidelijk dat veel professionals vonden dat bewoners en dan met name de bewoners uit achterstandswijken de vaardigheden missen om te participeren in de maatschappij.  Dus een mevrouw die geen Nederlands spreekt, een jongen met een verstandelijke beperking, een Marokkaanse meneer en een alleenstaande moeder kunnen niet meedoen met de participatiesamenleving.

Ik vraag me echter af of dit geen uitsluiting is?

Een ieder heeft toch zijn eigen talenten en vaardigheden, en kan een aandeel leveren aan het verbeteren van zijn of haar wijk. Juist de taak van een sociaal makelaar om deze talenten te vinden, indien nodig naar boven te brengen en te faciliteren.

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog.