terug naar overzicht

Verzelfstandiging van de Zandloper

Verzelfstandiging van de Zandloper
Judith Loffeld
Judith Loffeld Sociaal makelaar

Verzelfstandiging van Buurttuin de Zandloper;a piece of cake?
De ´Participatiesamenleving´ in de praktijk

De participatiesamenleving: ‘Een keuze ingegeven door bezuinigingen?’, ‘Het gooien van verantwoordelijkheden door de overheid over de schutting naar bewoners?’, ‘Wie heeft er in deze tijd nog tijd voor; het zijn altijd dezelfde?’
Zo maar wat opmerkingen die wij als sociaal makelaars regelmatig horen in de wijk. Is het wel van deze tijd? Waarom een participatiesamenleving? Kan het wel? Of doen ‘we’ het niet allang?
Ja, het kan wel en het gebeurt ook al. Een praktijkvoorbeeld hiervan is de verzelfstandiging van het beheer van buurttuin de Zandloper. Twee buurtmoeders, die elkaar nooit eerder ontmoet hadden, hebben nu 1 missie: “Het creëren van een groene buurttuin waar alle bewoners van Rivierenwijk elkaar ontmoeten en zich thuis voelen en waar op een vreedzame wijze met elkaar wordt omgegaan”.
Twee jaar lang, hobbel voor hobbel hebben ze op 12 februari 2014 het in hun ogen onmogelijke gedaan: stichting Buurttuin de Zandloper is opgericht. Op eigen kracht hebben bewoners het beheer van de buurttuin nu in eigen beheer. Is dit het goede voorbeeld van een participatiesamenleving?
Ja dat is het, maar het is niet zo makkelijk en maakbaar als het lijkt.
Naast de gedrevenheid van bewoners dat wat zij doen ten goede komt aan hun eigen buurt en kinderen, speelt ook het besef, bij zowel bewoners als professionals, dat het eigen beheer meer toegevoegde heeft dan betaalde “professionele” speeltuinmedewerkers, die om 17.00 uur de deur sluiten en de wijk uitgaan.
Het is niet alleen een bezuinigingsoperatie zoals velen denken. Het blijkt een manier te zijn wat ten goede komt aan de samenhang en sociale cohesie in de wijk. Dat is wat wij ervaren in deze buurttuin. Om hier te komen, merken we dat er een verandering in mentaliteit nodig is. Zoals: er zijn aan burgerschap niet alleen rechten maar ook plichten; en zorgdragen voor je kinderen; je ouders; je leefomgeving, je buurt is heel normaal. Deze verandering voeden, dragen, stimuleren, is bij uitstek de rol van een sociaal makelaar welzijn.
Doordat de participatiesamenleving nu een ‘hot item’ is, zien we dat initiatiefnemende bewoners worden overladen met goedwillende professionals. Ho stop…..! Het zijn bewoners met een bepaalde grens in vrije tijd. Het beschermen van deze bewoners is een belangrijk onderdeel van de werkopvatting van een sociaal makelaar welzijn. Maar er is ook een paradox, want bewoners botsen ook tegen de instituten aan van diezelfde goedwillende professionals. Deze (grotendeels nog) onneembare forten zijn onbekend met bewoners die het heft in eigen handen hebben. Het (proberen) glad te strijken van de hobbels, bewoners opnieuw motiveren, successen samen met hen vieren, hoe klein ook, zijn onzichtbare onderdelen van het werk van de sociaal makelaar. En een o zo belangrijk onderdeel voor het slagen van een proces tot eigen beheer en daardoor bijdragen aan die participatiesamenleving.
Maar als bewoners aangeven de speeltuin zelf te willen beheren, kan het dan gewoon zo maar van start?
Dat blijkt in de praktijk een langdurig en weerbarstig proces. Sociaal makelaars van DOENJA zijn 2 jaar lang intensief bezig geweest bewoners te begeleiden in deze overgangssituatie. Via de werkwijze/mindset, “Wij van de Straat”, ontwikkeld door de Welzijnsvernieuwers en Doenja Dienstverlening, werden bewoners gecoached in het proces tot zelfstandigheid, waarbij de regie en het tempo ten allen tijde bij de bewoners ligt. Vanuit eigen middelen financiert DOENJA de ondersteuning van samenwerkingspartner Labyrinth. Een expert helpt de bewoners bij het opzetten van hun eigen buurteconomie met de daarbij behorende inkomsten. Maar niet alleen bewoners moeten wennen aan deze nieuwe werkwijze, ook andere instanties, gemeente en ook binnen de eigen welzijnsorganisatie betekende dit een grote omslag in denken en doen.
Met veel stappen terug, maar nog meer stappen vooruit is het gelukt. Buurttuin de Zandloper is zelfstandig. Maar zijn ze klaar? Nee, ze zijn net begonnen. Nog steeds wachten bewoners op antwoorden; Hoe zit het met wet- en regelgeving? Kunnen zij de ruimte verhuren? Kunnen zij wedijveren met aanbestedingstrajecten over groen of schoonmaak?
De komende periode zal verder gewerkt worden aan een duurzame basis om minder kwetsbaar te worden. Dat kunnen de bewoners niet alleen, maar samen met sociaal makelaars, ondernemers uit de wijk en gemeente, wordt het gesprek op gang gehouden. De kinderen houden hun prachtige speelplek. Een mooie uitdaging voor de buurt. 
Maar nu eerst even genieten wat deze 2 heerlijke dames (samen met alle bezoekers en overige vrijwilligers) hebben bereikt!

 

Reageren

Reacties

Wat een prachtige prestatie. Het zal een hoop voeten in de aarde hebben gehad. Knap staaltje werk dus...

Dames, wens jullie het allerbeste en mogen de kinderen heerlijk spelen.

Succes

Latifa Bali

07 Mrt - Latifa Bali

Superrrrr Ladies, gefeliciteerd ♡♥

06 Mrt - Ingrid

Ik ben trots op jullie dames!!!
Heel veel succes in de wijk.

Veel liefs,
Fouzia

06 Mrt - Fouzia de Waal