terug naar overzicht

Ik blijf....

Judith Loffeld
Judith Loffeld Sociaal makelaar

Deze week bezocht ik in Amsterdam een workshop over cooperatieve gebiedsontwikkeling en hoe je vanaf het begin een gemeenschap kunt vormen, waarin mensen met elkaar samenwerken. Misschien een Utopia? Ik weet het niet, maar interessant vond ik het wel.

Het begon met een spel gebaseerd op Presidents’ Dilemma. Wanneer je de meeste punten hebt, heb je gewonnen. Wanneer je voor het  algemeen belang gaat, heb je de meeste punten als groep. Als groep heb je dan gewonnen, maar als individu heb je verloren. Kies je voor eigen belang, dan  krijg  je zelf de meeste punten, maar anderen en de groep als geheel dan weer veel minder punten, dus als groep heb je verloren. Inderdaad een dilemma. Ga je voor gemeenschappelijk belang of eigen belang?

Als het op straat onveilig voelt, ga je er dan wat aan doen of ga je naar binnen en sluit je de gordijnen? Als ouderen zich in een isolement bevinden, doe je dan iets of zet je een kopje thee voor jezelf en nestel je je op de bank met een goed boek.

Begrijp mij niet verkeerd,  beide keuzes zijn niet fout. Naast werk, zorg voor de kinderen  of andere bezigheden moet je ook denken aan je eigen veiligheid en je eigen energielevel. Moet je denken aan je eigen kinderen, je eigen ouders en de zorgen en leuke dingen die daarbij horen. Maar wanneer denk je aan jezelf en wanneer aan het algemeen belang. Juist, een dilemma.

Nu kan er vanuit Den Haag geroepen worden om meer te doen voor de samenleving, alleen de kracht komt niet van boven maar vanuit jezelf. Wanneer meld je je aan voor bijvoorbeeld wijkconnect zodat je buurtbewoners kunt helpen en wanneer doe je het niet. Wanneer help je mee in de speeltuin en wanneer doe je het niet. Wat past bij je en wat niet. Poeh, wat een dilemma’s.

Het enige wat voor mij duidelijkheid verschafte was een gedicht van Toon Tellegen, tijdens onze nieuwjaarsborrel voorgedragen door Theo den Hertog, de nieuwe directeur van DOENJA:  

Zal ik weggaan?

Zal ik verdrietig worden en weggaan?

Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,

mijn schouders ophalen

en weggaan?

Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:

zo is het genoeg,

en weggaan?

Zal ik een deur zoeken,

en als er geen deur is: zal ik een deur maken,

hem voorzichtig opendoen

en weggaan- met kleine zachtmoedige passen?

Of zal ik blijven?

Zal ik blijven?

Toen dacht ik: in het licht van alle spanningen in onze samenleving kies ik ervoor om te blijven. Om een steentje bij te dragen om de buurt, straat of wijk waarin ik woon of werk te verbeteren. Om te zaaien en te wachten.. totdat morgen, volgende week of over 10 jaar een bloem opkomt. Ik kies ervoor om het met elkaar te doen. Ik blijf, blijft u mee?

 

Reageren

Reacties

Mooie blog Judith! En goed dat je blijft ...

14 Feb - Jos van Elderen