terug naar overzicht

Meedoen met de Avondvierdaagse Leidsche Rijn doe je toch gewoon

Meedoen met de Avondvierdaagse Leidsche Rijn doe je toch gewoon
Sigrid van Vliet
Sigrid van Vliet Sociaal makelaar

“Ik moet plassen.” ,zegt Ron terwijl wij op het Aldo van Eyckplantsoen lopen op de eerste dag van de Avondvierdaagse in Leidsche  Rijn. Ron is 55 jaar, heeft een verstandelijke beperking en loopt dit jaar voor het eerst mee in een groep van 27 deelnemers met een beperking. 

Terwijl hij dit tegen mij zegt, worden wij intussen enthousiast aangemoedigd door bewoners die in de deuropening van hun huis staan. Ik  trek Ron aan en zijn jas en stap op hen af . “Ik heb een brutale vraag. Hij moet plassen, mag hij misschien even bij jullie naar de wc? “ “Ja, natuurlijk, reageert de heer des huizes. “

Terwijl Ron op de wc zit, kom ik met hen in gesprek. Ik  stel mij voor, vertel dat ik sociaal makelaar bij DOENJA Dienstverlening ben en wij het belangrijk vinden dat mensen met een beperking  gewoon mee moeten kunnen doen in de maatschappij en dus met allerlei activiteiten in de wijk. Daarom is drie jaar geleden in samenwerking met De Wilg contact gezocht met het bestuur van de Avondvierdaagse die direct enthousiast reageerde op de vraag of mensen met een verstandelijke beperking konden aansluiten.

Het meelopen van mensen met een verstandelijke beperking uit zowel Leidsche Rijn als Vleuten/De Meern  is in 2012 begonnen als een Prokkel. Een Prokkel is een prikkelende ontmoeting tussen mensen met en zonder verstandelijke beperking.  Naast het meelopen was het mogelijk dat een aantal  van hen zich kon inzetten als vrijwilliger. Allerlei klusjes zoals het terrein schoon houden, de vlaggen opruimen en bij de uitdeelpunten helpen werden uitgevoerd .

 Intussen is Ron klaar en bedankt de vrouw des huizes door hartelijk haar hand te schudden. Ik vraag mij even af of hij wel zijn handen heeft gewassen, maar laat deze gedachte snel los. Wij vervolgen onze weg en Ron geniet zichtbaar. Bij het eindpunt  zegt hij dat hij niet goed weet of hij alle andere dagen gaat lopen. Hij was door zijn leiding namelijk  ingedeeld voor het doen van klusjes op alle dagen. Hij geeft ook toe dat hij wel moe is. Ik zeg dat het aan hem is te kiezen wat voor hem goed voelt, maar de laatste avond “De Intocht” wel heel speciaal is en ik er dan ook weer ben.

Donderdagavond ontmoet ik Ron opnieuw. Van Claudia van De Wilg heb ik intussen gehoord dat hij de andere twee avonden gewoon gelopen heeft en niet heeft gevraagd klussen te mogen doen. Na eerst samen en met anderen flink te hebben geswingd op Samba Sabor mogen wij als tweede groep vertrekken. Alle deelnemers genieten van de laatste avond en worden flink aangemoedigd door bewoners die langs de kant staan. Bloemen en lekkers worden aangenomen en omgehangen. Ook Ron wordt verwend en vraagt  aan mij of hij de organisatie kan bedanken. Samen lopen wij  naar het podium waar ik de microfoon vraag. Op geheel eigen wijze  bedankt hij de organisatie voor een fantastische Avondvierdaagse. En daar zijn meerdere mensen op het grasveld het duidelijk mee eens!

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog.