terug naar overzicht

Stedelijke kinderraad 2016: verslag van een bijzondere dag

Stedelijke kinderraad 2016: verslag van een bijzondere dag
Nienke Zeeman
Nienke Zeeman Sociaal makelaar

Onlangs hebben Merel en ik genoten van Esmee, Sem en Achraf. Wat een leuke middag was het!  We hebben eerst nog wat zitten knippen en plakken aan de picknicktafel in De Boog. Toen langs het station naar het stadhuis gefietst. Vlak voordat we er waren ging de ketting van Achrafs fiets, gelukkig gebeurde dat niet midden in het doolhof rond het station.

Het parkeren van de fietsen onder het stadhuis was al een belevenis op zich. Zo’n schuine helling af met je wielen door een soort borstelbaan en je vast verheugen op de terugweg, als je met een soort lopende band voor je fiets geholpen wordt weer boven te komen.

Toen moest en nog bij iedereen een sticker met barcode op de fiets en een kaartje aan de sleutelhanger. Dat kaartje was Achraf later kwijt en werd door Esmee weer gevonden. Dan je fiets in de hoge rekken zetten, een ware attractie.

Is er eten, is er wel eten, vroeg Sem steeds en ja, er was eten genoeg. Eerst dus broodjes eten en wat drinken, totdat alle negen wijken present waren. Achraf en ik hadden beiden nog een klein avontuur op de wc. Mijn handdoekautomaat trok met veel lawaai de handdoek terug op de rol, ik schrok me een hoedje en toen ik Achraf vroeg hoe deed jouw handdoekautomaat het zei hij “Ik schrok heel erg! Mijn handen gingen helemaal mee naar boven met de handdoek!”

Van elke wijk, negen in totaal, waren er 2 tot 4 kinderen, elk groepje had een eigen tafel en na wat inleidende praatjes en het gezamenlijk verzamelen van de regels om met elkaar om te gaan wat het tijd voor de pitches! De paniek stond in de ogen van de kinderen… huh?! Moeten we door de microfoon praten? Wat moet ik zeggen? Moeten we allemaal?

Sommige groepjes hadden het allemaal strak voorbereid, dus ze werden steeds zenuwachtiger.

Gelukkig kwam er een pauze met een ‘energizer’… in gehusselde groepjes, dus met allemaal vreemde kinderen, kregen ze de opdracht een rebus op te lossen en daarna de oplossing van krantenletters als woord te leggen… dus puzzelen en kranten scheuren geblazen. Intussen zwermden alle begeleiders rond met hun smartphones om al dat leuks vast te leggen.

In de pauze hadden wij twee haastig in mekaar geknutselde posters opgehangen, dus ja, toen moesten ze meteen na de pauze aantreden.

Geweldig om te zien hoe ze hun teksten snel verzonnen, nog een paar keer vragend naar Merel en mij keken en toen, er zat niks anders op, hun verhaal maar gingen doen. Sjonge wat leerzaam en leuk en wat kunnen kinderen snel groeien.

Toen kwam de wethouder, tevens locoburgemeester met ambstketting en al even horen hoe het ging. Achraf bedacht dat hij een van de meegebrachte bekers van de actie van de Maaspleinschool wel aan de wethouder kon geven. Een slimme manier om die man eens even de hand te schudden.

De kinderen gingen daarna als groepje op bezoek bij een ander groepje om nog even goed te horen wat er nou precies voor plannen en acties waren. De kinderen in Leidsche Rijn vragen om een zebrapad, in LR zijn nergens zebrapaden vertelden ze. Nou, de kinderen van RiDi waren heel tevreden over het aantal zebrapaden in hun wijk.

Toen nog naar een andere groep en het gesprek kwam op teleurstellingen… die groep had namelijk heel veel briefjes in de bussen gedaan en ook mensen gesproken die zeiden dat ze zouden komen, maar toen de geplande informatiemiddag was aangebroken kwam er helemaal niemand. Achraf vertelde over de teleurstelling dat er best veel mensen gewoon wilden doorgaan met kaarten, terwijl de kinderen die mooie bekers hadden gemaakt en aan hen wilden geven…

Toen met de hele bende op de foto en op naar de raadszaal. Ik heb nog nooit zo’n rustige kinderraad meegemaakt. Het ging er nu natuurlijk ook niet om om plannen te verdedigen. Er werd een gesprek gevoerd, een dialoog over kinderrechten en dan vooral over het Recht op Recreatie. Everhardt zei, nou dat heeft vast een volwassene verzonnen, want je kunt ook gewoon zeggen, het recht op spelen. En toen vroeg hij naar de ervaringen van de kinderen in de stad. Ook legde hij gaandeweg uit hoe het werkt in de democratie, in de stad, in de gemeenteraad, wie waar zit en wanneer wel of niet mag praten. Er waren ook twee raadsleden bij aanwezig, de hele middag en ook zij gaven toelichting.

Opvallend van de bijdragen van Esmee, Sem en Achraf was dat ze ideeën aandroegen en positieve dingen zeiden of positieve ervaringen deelden, echt leuk!

Klapstuk was dat van elk groepje er nog iemand achter de katheder plaats mocht nemen om een slotpleidooi te houden. Esmee zou gaan, maar de jongens wilden ook mee, dus zij stonden daar met z’n drieën.

Ze schreven voor elkaar de namen op de oorkondes, ik bevestigde in een klein groepje rond de wethouder nog even dat we echt heel veel verschil merken in gedrag, aandacht en inhoud sinds we in de stad werken met Vreedzaam. Alle volwassenen waren namelijk heel verbaasd over de rust en de aandacht voor het gesprek in de raadszaal, en dat met zo’n grote groep!

Toen hadden we wel een ijsje verdiend en dat hebben we voor de etalage van de 3D printerwinkel opgegeten, zodat ik daar, ik ben ook een soort leraar hoor, kan het niet laten, wat over kon vertellen en Sem uiteindelijk de winkel inliep om wat te vragen. En ik besloot dat ik weer Wijkwijsneuzen wil terugbrengen in onze wijk. Maar dat terzijde.

De jongelui weer afgeleverd in de wijk en met een heel goed gevoel de werkdag afgesloten.

Nienke

 

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog.