terug naar overzicht

Respect voor de verschillen

Negin van den Berg
Negin van den Berg Sociaal makelaar/Communicatie

Afgelopen tijd is er een enorme spanning voelbaar in de samenleving. De discussie over de Zwarte Piet, de spanningen tussen de Turkse aanhangers en tegenstanders van Erdogan, en alles wat dagelijks voorbij komt op social media.... Wat die spanning mij duidelijk heeft gemaakt is dat onze aanpak van wederzijdse  integratie niet gewerkt heeft. Mensen leven in relatieve vrede naast elkaar en verdragen elkaar tot bepaalde mate, totdat er iets voorbij komt wat hen in de kern van hun bestaan raakt en dan staan ze opeens tegenover elkaar. Voor mij is de ware betekenis van integratie het erkennen DAT er verschillen zijn maar tegelijkertijd die verschillen met respect te benaderen. Ik geloof dat iedere gemeenschap die uit meerdere etniciteit bestaat, vroeg of laat te maken krijgt met onderlinge spanningen. De vraag is alleen hoe om te gaan met die spanningen.

De ideale integratie is voor mij dat mensen die het met elkaar niet eens zijn, niet in hun (historisch getinte?) reflex schieten maar de bril van het verleden afzetten en bereid zijn anders naar een situatie te kijken. We hebben verzuimd deze vorm van integratie als ideaal te zien en hebben genoegen genomen met het feit dat mensen in relatieve rust samenleven.

Dit gezegd hebbende verbaast het mij dat we in Nederland niet in staat zijn om een effectief inburgerings- en integratiebeleid op te zetten. Kijk naar de inburgeringstrajecten die niet worden afgemaakt, recent nog in het nieuws. Behalve dat de nieuwkomers hier de dupe van worden, gaat dit ten koste van een goed kader om met respect met elkaars verschillen en gevoeligheden samen te leven.

Terug naar de spanningen. Voor de zomervakantie kregen wij -een voor mij bijzondere- training in multicultureel vakmanschsp. De training werd gegeven in het kader van het voorkomen van polarisatie. Twee dingen zijn mij heel lang bijgebleven: inlevingsvermogen tonen en tegelijkertijd onze gezamenlijke waarde en normen als leidraad nemen.

Misschien heb ik het mis maar ik heb sterk de indruk dat we als sociaal makelaars daarin nog wat te leren hebben. Ik denk dat we niet de gezamenlijke waarden gebruiken omdat we anders denken dat we onze doelgroep zouden verliezen. Maar wat als we het doen? In contact en volledig in respect uitwisselen wat de reden is dat iemand geen hand wil geven en wat daarvan de gevolgen zijn. Moeilijk? Ja natuurlijk. Ontzettend moeilijk! Maar ik geloof echt dat we samen in al onze verschillende opvattingen en tradities, wel een eenheid kunnen zijn.

Het wordt dus keihard werken, voor ons als mens en als wijkprofessionals.

 

Reageren

Reacties

Er zijn nog geen reacties op deze blog.